Ýbrahim Havvas hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün Ravda-yý mübareki ziyarete giderken çölde vahþi hayvanlar gördü ki, susuzluktan takatlarý kalmamýþtý.

Acýdý onlara.
Ve bir kayaya hafifçe dokundu eliyle.

Allah’ýn izniyle o anda su fýþkýrdý kayadan.
Çölde susuz kalmýþ ne kadar hayvan varsa, anýnda üþüþtüler oraya.

Ve o sudan doya doya içtiler.
Yoluna devam ederken, nurlu biri yanýna yaklaþýp sordu:

- Böyle nereye gidiyorsun ya Ýbrahim?
- Medine'ye.

- Resulullahý mý ziyaret edeceksin?
- Ýnþallah.

- Bir þey rica etsem yapar mýsýn?
- Emriniz olur.

- Estagfirullah. Resulullah efendimize “aleyhisselam” benim de selamýmý söyler misin?
- Hayhay. Kimin selamý ver diyeyim?

- Kardeþin Hýzýr’ýn dersin.

Hýzýr kelimesini duyunca elini öpmek istedi hemen.
Fakat öpemedi.

Zira çoktan kaybolmuþtu gözden.

Küfür’den çok korkun!

Bu zat bir gün sohbetinde;
- Bir Müslüman dinden çýkarsa, buna mürted denir, buyurdu. Mürted olunca, önceki ibadetleri ve sevaplarý yok olur.

Sordular:
- Kelime-i þehadeti söylerse, tekrar imana gelmez mi efendim?
- Hayýr.

- Ne yapmasý lazým peki efendim?
- Ýmanýnýn gitmesine sebep olan o þeyden tövbe etmesi gerekir. Yoksa Müslüman olamaz.

- Bu, korkunç birþey efendim.
- Elbette. Bunun için Müslüman, küfre girmekten çok korkmalý, Ýslamiyet’e uygun olmayan söz, iþ ve hareketlerden þiddetle sakýnmalýdýr.

Ve ekledi:
- Hadis-i þerifte mealen; “Þirkten sakýnýnýz! Þirk, karýncanýn ayak sesinden daha gizlidir” buyuruldu.