Abdullah-i Mürteiþ hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Allah adamlarýndandýr.
Her Veli gibi riya ve gösteriþten hiç hoþlanmazdý.

Bir Ramazanda itikafa girmiþti camide.
Yani vaktini ibadetle geçirecekti orada birkaç gün.

Fakat ikinci günde itikafý býrakýp çýktý camiden.
Bir daha da gitmedi.

Yakýnlarý Onu görüp;
- Ýtikafa girmiþtiniz efendim, dediler. Niçin yarýda býrakýp çýktýnýz?

Cevaben;
- Camide ibadet yapanlarýn gösteriþ ve riya yaptýklarýný görünce çýktým, buyurdu.

Ve ekledi:
- Halbuki ibadet Allah için yapýlýr. Ýnsanlara gösteriþ olursa, hiç kýymeti olmaz o ibadetin.

- Bunun için mi çýktýnýz?
- Evet, onlarýn halinden kalbim sýkýldý ve çýktým.

Su bile istemezler

Bir gün, genç evlilere nasihat ederken;
- Nice Evliyalar var ki, hanýmlarýndan su bile istemez, kendileri kalkar içerlermiþ, buyurdu.

- Neden efendim? dediler.
- Belki kul hakký geçer, diye korkarlarmýþ da ondan. Anlýyorsunuz deðil mi?

- Evet efendim.
- Kul hakký çok mühimdir dinimizde. Bunun içindir ki herkesle sýk sýk helallaþmak lazým.

Sordular:
- Hanýmla da mý helallaþalým?
- Elbette. Hanýmla her gün helallaþmalý, hatta helallaþmadan evden çýkmamalýdýr.

Ehil, na ehil, beraber

Bir gün de sohbetinde;
- Ahirette bir topluluðun içinden bir kiþi kurtulunca, onun hürmetine o topluluktaki herkes kurtulup rahmete kavuþur, buyurdu.

Sordular:
- Öbürleri günahkâr olsalar da mý efendim?
- Evet. Bu ehildir, þu deðildir diye ayýrým yapýlmaz. O bir kiþinin hürmetine, ehil, na-ehil hepsi kurtulur.