Behlül Dânâ hazretleri, þehirde dolaþýp, rastladýðý kimselere nasihat ediyor, yanlýþ iþ yapanlarý görürse, ikaz ediyordu.

Bu hâl, çoklarýnýn hoþuna gitse de rahatsýz olanlar da vardý.
Ýþte bunlardan birkaçý Halifeye gidip þikâyet ettiler bu Veli’yi.

- Behlül'e söyleyin, iþimize karýþmasýn, dediler. Bizim günahýmýzdan ona ne?

Ve eklediler:
- Her koyun, kendi bacaðýndan asýlýr, söyleyin, o kendi iþine baksýn.

Harun Reþid, hazret-i Behlül'ü saraya çaðýrýp;
- Ey Behlül, halk senden þikâyetçi, diye haber verdi.

Hazret-i Behlül sordu:
- Ne diyorlar?
- Ýþlerimize karýþmasýn. Her koyun, kendi bacaðýndan asýlýr, diyorlar.

- Pekâlâ, deyip çýktý saraydan.

Kendi bacaklarýndan astý

Bir kaç koyun alýp, kesti onlarý.
Ve bacaklarýndan astý herbirini bir sokaðýn baþýnda.
Ýnsanlar bunu görüp, önce bir þey anlamadýlar.

Alaylý alaylý;
- Ne olacak, delinin yapacaðý iþ bu kadar olur, dediler.

Fakat, birkaç gün sonra etler kokmaya baþlayýnca iþ deðiþti.
Pis koku, giderek dayanýlmaz hâl aldý artýk.

Öyle ki, kötü kokudan insanlar nefes alamaz hale gelmiþlerdi.
Hatta kokudan mahallede durulmaz olmuþtu ki, halifeye koþtular yine.

- Ey halife, Behlül'e söyleyiniz. Astýðý koyunlarýn kokusundan bizar olduk, dediler.

Halk senden þikâyetçi

Harun Reþid, çaðýrdý hazret-i Behlül’ü.
- Ey Behlül, hak senden þikâyetçi.
- Neden þikâyetçilermiþ?

- Köþe baþlarýna astýðýn koyunlardan.
- Ýyi ama onlarýn dediðini yaptým ben. Her koyunu kendi bacaðýndan astým. Niye þikâyet ediyorlar ki?

- Ama pis kokudan rahatsýz olmuþlar.
- Evet, ben de onu anlatmak istedim onlara. Demek ki, bir kötünün zararýný, bütün bir mahalle halký çekermiþ. Herhalde anlamýþlardýr.