Bir gün Harun Reþid ile Behlül Dânâ hazretleri sohbet ediyorlardý ki, hazret-i Behlül;
- Ey emir-el müminin! Sana bir suâlim var, bakalým bilecek misin, dedi.

Ve sordu:
- Topraðýn altýnda, yerin üstünde ve gökyüzünde en çok ne vardýr?

Harun Reþid biraz düþündükten sonra;
- Yer altýnda en çok ölüler vardýr, dedi. Yerin üstünde bitki ve hayvan, göklerde ise en çok olan meleklerdir.

Hazret-i Behlül;
- Hayýr, bilemedin, buyurdu.

Halife þaþýrdý:
- Peki sen söyle bakayým.

Piþmanlýk var

Buyurdu ki:
- Yer altýnda çok olan, Ölüler deðil, ölülerdeki piþmanlýktýr, dedi. Zira her ölü; Keþke daha çok ibadet etseydim. Keþke daha fazla dine hizmet etseydim der ve Ömrümü hep boþa geçirdim diye üzülürler. Ama bu piþmanlýðýn hiç faydasý olmaz.

Harun Reþid bu cevabýn duyunca çok aðladý.

Ve sordu:
- Peki yer üstünde çok olan nedir?

Buyurdu ki:
- Yer üstünde çok olan, bitki ve hayvan deðil, insanlarýn hýrs ve tamahlarý, yani uzun emellere sahip olmalarýdýr.

Ve ekledi:
- Göklerde ise meleklerden daha çok adil hükümdarlarýn kazandýðý sevaplar vardýr.

Dini için evlen!

Bir genç de evlenmek istediðini arzedip bu zattan nasihat istediðinde;
- Bir kadýnla, ya güzelliði için, ya malý için, ya da dini için evlenilir, buyurdu. Sen, dini için evlen!

Delikanlý sordu:
- Hikmeti ne acaba efendim?

- Güzelliði için evlenirsen güzelliðinden, malý için evlenirsen malýndan mahrum kalýrsýn, buyurdu.

Ve ekledi:
- Ama dini için evlenirsen, dünyada da rahat edersin, ahirette de.