Bir gün Hasan-ý Basri “rahmetullahi aleyh” hazretlerine bir genç gelip;
- Bana nasihat eder misiniz, diye rica etti.

Cevabýnda;
- Sen Rabbinin emrini aziz tut ki, Allah da seni aziz tutsun, buyurdu. Önünde çok korkunç tehlikeler var evladým.

Delikanlý merak etti:
- Ne gibi tehlikeler efendim?

- Ölüm, kabir ve mahþer, sonra mizan, sýrat ve Cehennem. Bu tehlikeli geçitlerden geçeceksin. Ya kurtulur, Cennete girersin, ya da düþersin Cehennem ateþine.

Ve ekledi:
- Akýllý insan, hesap günü gelmeden, hesabýný gören ve cevaplarýný hazýrlayandýr.

Niçin gülüyorsun?

Bir gün de bir grup genci gördü ki, içlerinden biri kahkahayla pek fazla gülüyordu.

Böyle aþýrý gülen genci yanýna çaðýrarak;
- Hayýrdýr evladým, buyurdu. Bu kadar çok güldüðünü görünce merak ettim. Yoksa ahirete imanla gittin de ona mý seviniyorsun böyle?

Genç büktü boynunu:
- Hayýr efendim.

- Kabir azabýndan mý kurtuldun?
- Hayýr.

- Yoksa Mizanda amellerin tartýldý da sevaplarýn aðýr mý geldi?
- O da deðil efendim.

- Sýrat köprüsünü mü selametle geçtin yoksa?
- Hayýr efendim.

Buyurdu ki:
- Öyleyse bu kadar kahkaha nedir evladým? Bir insanýn önünde bu kadar tehlikeler varken nasýl böyle sevinir, nasýl böyle çok güler?

Genç almýþtý alacaðýný.
Ondan sonra hiç gülmedi artýk.

Tövbe edip yöneldi Allah'a.