Maruf-i Kerhi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, hayatý müddetince, müslim-gayri müslim, herkese iyilik ederdi.

Bunun için vefatýný duyan gayri müslimler, cenazesine gelip;
- O, bizdendi, dediler.

Ve cenazeyi kendi kabristanlarýna götürmek istediler.
Karþý taraf razý olmadý.

Münakaþa gittikçe sertleþiyordu ki, yakýnlarýndan biri araya girip;
- Bu hususta kendisinin bir vasiyeti var, dedi. O, saðlýðýnda; Cenazemi kim yerden kaldýrýrsa, bilin ki Maruf onlardandýr demiþti bize.

Bunu duyan yahudiler sarýldýlar cenazeye.
Ama kaldýramadýlar.

Hýristiyanlar denedi, kaldýramadý onlar da.

Ama Müslümanlar tutunca kuþ gibi hafifledi cenaze.
Kolayca kaldýrýp Ýslam mezarlýðýna defnettiler.

Kalbin nurlanmasý için

Bir gün, bu zata gelip;
- Kalbimizin nurlanmasý için ne yapalým? diye sordular.

Cevabýnda;
- Kýzdýðýnýz kimseye dua edin, buyurdu. Kalbi en ziyade nurlandýran þey budur çünkü.

- Ama bu, çok zor efendim.
- Evet zor. Ama marifet, zoru baþarmaktýr.

Tasavvuf nedir?

Bir gün de bir talebesi sordu ona:
- Tasavvuf nedir efendim?

Buyurdu ki:
- Tasavvuf, ehemmi mühimme tercih etmektir.

Genç anlamamýþtý
Ýzah etti mübarek zat:
- Yani vakti, zamaný en faydalý þeylere harcamaktýr, evladým. Daha önemli olaný, az önemli olana tercih etmek, çok önemli olaný önce yapmaktýr.