Ali bin Ömer Harbi hazretleri ”rahmetullahi aleyh” zamanýnda bir kimse de vardý ki, zahid olup derviþane elbiseler giyerdi çoðu zaman.

Bu kiþi, Ali bin Ömer Harbi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” nefis yemekler yiyip kýymetli elbiseler giydiðini iþitti birinden. Aklý yatmadý bu iþe.

Kendi kendine;
“Bu nasýl Allah adamý ki, güzel yemekler yiyip kýymetli elbise giyiyor? Zühd sahibi olan böyle yapar mý?” diye düþündü.

Bu fikirle gidip oturdu sohbetine.
Hem de en ön safa.

Sohbet esnasýnda büyük Veli;
- Sübhanallah! Bir þey günah deðilse, hiç kerih görülür mü? buyurdu. Güzel yiyip güzel giymenin, zühd ile ne ilgisi var? Bilakis mümine, güzel þeyler yakýþýr.

Ve ekledi:
- Hak teâlâ, kuluna verdiði nimetleri kulunun üzerinde görmeyi ister.

Al, bunlarý harca

Biri de þöyle anlatýyor:

Bir gün çok acýkmýþtým.
Yiyecek bulmak için dýþarý çýktým.
Yiyecek almaya param yoktu.

Belki birileri para düþürmüþtür diye düþünerek yollara dikkatlice baka baka gidiyordum ki, Ýbni Ömer Harbi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” dergahýnýn önünden geçtiði fark ettim birden.

O büyük zat beni görüp;
- Sahibi bilinmeyen parayý kullanmak caiz olmaz, buyurdu.

Sonra bir kese uzatýp;
- Al, bunlarý harca, buyurdu.

O paralarý uzun zaman kullandým.
Kullandýkça artýyordu.

Su-i zan etmeyin!

Bir gün de cemaatine;
- Kimseye kötü gözle bakmayýn, buyurdu. Çünkü sonu ne olur, bilinmez.

Ve ekledi:
- Bir kimse, ömür boyu imanlý yaþar da, son anda tersine dönebilir. Yahut bir ömür küfürde geçer de, son anda imanla ahirete gidebilir.