Salih bin Beþir “rahmetullahi aleyh” hazretleri, tabiinin büyüklerindendir.

O devrin halifesi Mansur, bu zatý Baðdat’a davet etti.

Gelince de ayakta karþýlayýp, saygý ve hürmet gösterdi ve;
- Bana bir nasihat edin de saltanat iþlerini ona göre yapayým, diye rica etti.

Cevaben;
- Ey halife, sana tavsiyem þudur ki, Allah’ýn kullarýna merhametli ol, buyurdu. Ahlakýný Resulullahýn “aleyhisselam” ahlakýyle süsle, her iþini Onun sünnetine uydur. Her iþinde Allah’tan kork ve titre. Adaleti elinden býrakma.

Milletine zulmetme

Þöyle devam etti:
- Ey halife, milletine zulüm yapmaktan kork, onlara acý. Yoksa, Peygamberimiz “aleyhisselam” senden dâvâcý olur.

Bu nasihatlar çok tesir etti halifeye.
Bir kese altýn hediye etti.

Ancak kabul etmedi mübarek zat.
Elinin tersiyle itti keseyi.

Mansur, bunu görünce, baþladý aðlamaya.
Hem de gözyaþlarý dökerek.


En iyi insan

Bir gün de;
- Ýnsanlarýn en iyisi kimdir efendim? diye sordular bu zata.

Cevaben;
- En iyi insan, iman edip bir kiþi daha yanmaktan kurtulsun diye, Allah için insanlara dinimizi öðreten Müslümandýr, buyurdu.

Sordular yine:
- Peki en alçaðý kimdir hocam?
- En alçaðý da, din kisvesi altýnda dünya menfaati saðlayandýr.