Seyyid Abdülkadir-i Geylani hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün talebeleriyle sohbet ediyordu.

Talebeden birinin abdest tazelemesi icab etti.
Ancak çýkmak hayli zordu.

Zira izdiham vardý camide.
Gavs-ý azam anladý talebenin sýkýntýsýný.

Ona bir nazar edince, genç bir sahrada buldu kendini.
Hem de bir çeþme baþýnda.

“Bu, hocamýn bir kerameti” dedi içinden.
Çeþmeden abdest alýr almaz kendini camide buldu yine.

Gördü ki, Gavs-ül azam vaaz ediyor.
Baþladý dinlemeye.

Acele aþaðý indi

Bir gün de Gavs-ül azam hazretleri “rahmetullahi aleyh” camide sohbet ediyordu ki, bir ara durdu ve hýzla aþaðý indi kürsüden.

Ayakta el baðlayýp, edeble durdu.
Sonra çýkýp devam eti sohbete.

Cemaat bunu görüp bir þey anlamamýþlardý.

Önde oturanlardan biri;
- Efendim, biraz önce ne oldu ki, kürsüden acele aþaðý indiniz? diye sordu.

Cevaben;
- Resulullah efendimizi “aleyhisselam” gördüm, buyurdu. Ondan hayâ edip, hýzla yere indim. Bazý þeyler buyurup giderken,
- Çýk yerine, vaazýna devam et! buyurdular.

Emre uyarak tekrar çýktým.

En akýllý insan

Bir gün de gencin biri sordu bu mübarek zata:
- Ýnsanlarýn en akýllýsý kimdir efendim?

Buyurdu ki:
- Ýman eden yani Müslüman olandýr.

- Onu kastetmedim efendim, Müslümanlarýn en akýllýsý kimdir demek istedim.
- O zaman böyle sor. Maksadýn ne ise açýkca onu söyle. Edebiyat yapmak, lafý gevelemek uygun deðildir. Bunlar hep nefsten gelen þeylerdir. Ayrýca güzel sual ilmin yarýsýdýr. Müslümanlarýn en akýllýsý her an ölüme hazýrlýklý olandýr.

- En ahmak olanýmýz kimdir efendim?
- Dünyaya düþkün olandýr.

- Peki, en zenginimiz kimdir efendim?

Buyurdu ki:
- Kanaat edendir.

- Ya gayri müslimler efendim, onlarýn durumlarý nasýldýr?
- Onlar Müslüman olmadýkça hesaba dahil deðillerdir. Ahirette de doðru Cehenneme atýlacak, yüzlerine bakýlmayacaktýr. Ne bir dost, ne de bir yardýmcý bulamayacaklardýr.