Ýmam-ý azam hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün evinden çýkýp çözdü atýný.

Bir yere gidecekti ki.
Bir ayaðýný üzengiye koymuþtu ki, bir genç gelip bir þey sordu kendisinden.

Hazret-i Ýmam, öteki ayaðýný diðer üzengiye koyarken cevap verdi o delikanlýya:
- Evladým, Kur’an-ý kerimi baþtan sona taradým, fakat bu suale açýk bir cevap bulamadým, buyurdu.

Ve ekledi:
- Yarýn gel, cevabýný al.

O genç geldiðinde, içtihat yaparak cevapladý sualini.

Numan’ýn kölesi

Ýmam-ý azam hazretleri zamanýnda Vasýt vilayetinde bir kimse vardý ki, Numan’ýn kölesi diye tanýnmýþtý halk içinde.

Bir gün ona;
- Bu isim nasýl konuldu? diye sordu tanýdýklarý.

Cevaben þöyle anlattý:
- Annem, beni doðururken vefat etmiþ.
Ben annemin karnýnda kalmýþým.

Bu duruma, cenazeyi yýkarken vakýf olmuþ insanlar.
Annemin karnýnda hareket ediþimden anlamýþlar karnýnda bebek olduðunu.
Durumu Ýmam-ý amama sormuþlar.

Hazret-i Ýmam;
- O hanýmýn karnýný sol tarafýndan yarsýnlar. Çocuk oradadýr, oradan alsýnlar, diye haber göndermiþ.

Cerrah da öyle yapmýþ.
Beni oradan alýp, sonra defnetmiþler annemi.

Ýþte o büyük Ýmamýn fetvasýyla hayata gelmiþim ben.
Yoksa, annemin karnýnda olarak defnetselerdi, ben hayatta olmazdým þu anda.

Yani ben, Hazret-i Ýmamýn azatlý kölesiyim.
Bunun için bu isim verilmiþ bana.