Seyyidet Nefise hazretleri “rahmetullahi teâlâ aleyha” zamanında zâlim biri vardı.
Suçsuz bir Müslümana zulmetmek için harekete geçti.
Adamları gelip de götürmek isteyince;
- Bana biraz mühlet verin, dedi. Bir yere gitmem lazım.
İzin verdiler.
Doğruca Seyyidet Nefisehazretlerine gitti ve;
- Falan zâlime gidiyorum, dedi. Bana dua edin de kurtulayım elinden.
Mübarek hatun,
- Hiç korkma, buyurdu. O zâlimin gözünden, Rabbimiz seni gizler.
Sevinip geri geldi ve adamlarla beraber o zâlimin huzuruna gittiler.
Lakin zâlim adam göremedi bu günahsız mümini. Niçin getirmediniz?
Adamlarına çıkıştı:
- Niçin getirmediniz o kişiyi? Ben sizi nereye gönderdim?
Adamlar şaşırdı:
- İşte ya! dediler. İstediğiniz adam, karşınızda duruyor.
Kızdı zâlim, köpürdü.
- Ne diyorsunuz? Benimle alay mı ediyorsunuz?
Durum anlaşılmıştı.
Mecburen söylediler işin hakikatini.
- Efendimiz, bu kimse buraya gelmeden önce bizden izin alıp Seyyidet Nefise hazretlerine gitti ve Ondan dua istedi. O da; Yâ Rabbi, bu kulunu, o zâlimden gizle! diye dua etti.
O zâlim, bunu işitince anladı yanlış yaptığını.
Başını önüne eğip, tövbe etti.
Ve bir daha zulmetmedi kimseye.
Kalb kırmayın!
Bir gün de talebesiyle sohbet ederken;
- Hiç kimsenin kalbini incitmeyin, buyurdu. Velev ki kâfir bile olsa.
Gençler şaşırdılar:
- Kâfirlerin de mi efendim?
- Elbette, onların da kalbini kırmayacağız.
- Ama onlar Allah’ı inkâr ediyor.
- Olsun. Kim olursa olsun, hiç kimsenin kalbini kırmaya hakkımız yoktur. Kalb kırmak haramdır dinimizde.
Sitemizdeki bilgiler, bütün insanların istifadesi için hazırlanmıştır. Orjinaline sadık kalmak şartıyla, izin almaya
gerek kalmadan, herkes istediği gibi alıp istifade edebilir.